Op wat voor een manier zouden nieuwe technieken om beeld te projecteren zoals virtual reality en “stereovision” de beeldcultuur kunnen veranderen?
Hoe kunnen beeldmakers deze technieken gebruiken om hun film op een andere manier te vertellen zodat zij optimaal kunnen profiteren van de mogelijkheden die deze nieuwe technieken bieden. Het gaat er mij dan niet zo zeer om dat ze een film zouden maken puur omdat die techniek er nu eenmaal is. Maar het is denk ik interessanter om te onderzoeken of er bij wijze van spreken een nieuw soort genre gecreëerd zou kunnen door bijvoorbeeld het gebruik van stereovision. Een bepaalde productie zou volledig tot zijn recht komen door het gebruik van deze nieuwe techniek en alleen door het gebruik van deze techniek. Er moet een soort van noodzaak aanwezig zijn om deze techniek in te zetten voor een productie en niet alleen maar omdat het er mooi en gelikt uit zou kunnen zien.
Aanpak:
Ik ga eerst onderzoeken wat voor nieuwe technieken er op dit moment zijn. Wat zijn de nieuwe mogelijkheden en beperkingen. Vervolgens kijken hoe kunstenaars en/of filmmakers nieuwe technieken al gebruiken of gaan gebruiken in de toekomst. Daarnaast zou ik een concept kunnen bedenken hoe ik voor een eigen productie deze techniek zou kunnen gebruiken.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten